بلاگ

نوجوانان و خودکشی

نوجوانان و خودکشی

 

تصور اینکه یک کودک یا نوجوان به خودکشی فکر کند برای هر والدی سخت و ناراحت‌کننده است. متأسفانه خودکشی یکی از علل اصلی مرگ و میر در میان کودکان و نوجوانان است و شیوع افکار و اقدام به خودکشی در سال های اخیر رو به افزایش بوده است. به عنوان والدین، آگاهی از علائم هشداردهنده، درک عواملی که در افکار خودکشی نقش دارند، و نحوه حمایت و کمک گرفتن در صورت نیاز بسیار مهم است. هدف این مطلب روشن کردن این موضوع حساس، توانمندسازی خانواده ها برای شناخت علائم و انجام اقدامات مناسب برای محافظت از فرزندانشان است.

چه کسی در معرض خطر است؟

در حالی که اکثر نوجوانان افکار خودکشی را تجربه نمی کنند، مهم است که از عوامل خطری که می توانند در ایجاد چنین افکاری نقش داشته باشند، آگاه باشیم. عواملی مانند سن، جنسیت، روابط خانوادگی، روابط با همسالان و بیماری روانی در افزایش خطر خودکشی در بین کودکان و نوجوانان نقش دارند. اگرچه خطر کلی نسبتاً کم است، برای والدین، معلمان و سایر بزرگسالانی که با نوجوانان و کودکان در ارتباط هستند، ضروری است که به این عوامل توجه کنند، به ویژه اگر کودک علائم هشدار دهنده افکار خودکشی را نشان دهد.

عوامل خاصی می توانند در ایجاد افکار خودکشی در کودک یا نوجوان نقش داشته باشند. این موارد شامل قربانی قلدری بودن، تجربه سوء استفاده (فیزیکی یا جنسی)، غفلت یا سایر رویدادهای آسیب زا، احساس انزوا یا تنهایی اجتماعی، و داشتن مشکلات مربوط به سلامت روان مانند افسردگی، ADHD، اختلال دوقطبی یا اضطراب است. علاوه بر این، کودکانی که اخیراً از دست دادن یکی از عزیزانشان را تجربه کرده‌اند، والدینشان طلاق گرفته‌اند، یا خانواده‌هایشان با مشکلات مالی قابل‌توجهی مواجه هستند، ممکن است در معرض خطر بیشتری باشند.

تعارضات خانوادگی یک عامل خطر مهم برای کودکان خردسال است، در حالی که درگیری با همسالان در طول سال های نوجوانی تأثیرگذارتر می شود. علاوه بر این، نوجوانانی که خود را از نظر جنسیت و گرایش جنسی در اقلیت می‌دانند یا هویتشان به هر نحوی از طرف محیط زیر سوال برده می‌شود، ممکن است افکار خودکشی بیشتری داشته باشند.به ویژه اگر در معرض قلدری یا عدم حمایت محیط خود قرار گیرند.

درک دلایل پشت افکار خودکشی کودک پیچیده است و به ندرت یک پاسخ واحد وجود دارد. کودکانی که در پاسخ به یک عامل استرس زا ناگهانی به طور تکانشی به زندگی خود پایان می‌دهند، اغلب کم سن و سال‌تر هستند و ممکن است مکانیسم های مقابله ای لازم برای مدیریت احساسات دشوار را نداشته باشند. محدود کردن دسترسی به وسایل کشنده، مانند حصول اطمینان از قفل شدن ایمن اسلحه‌ها و دور نگه داشتن داروها از دسترس، می‌تواند به طور قابل توجهی خطر خودآزاری تکانشی را کاهش دهد.

جنسیت و خطر خودکشی

وقتی صحبت از افکار و اقدام به خودکشی می شود، تفاوت جنسیتی قابل توجهی وجود دارد. مطالعات مختلف نشان می‌دهد که دختران بیشتر در معرض اقدام به خودکشی هستند، در حالی که پسران بیشتر در معرض خودکشی منجر به مرگ یا آسیب جدی هستند. این پدیده که به «پارادوکس جنسیتی خودکشی» معروف است به این واقعیت اشاره دارد که پسران تمایل دارند وسایل کشنده‌تری مانند اسلحه گرم انتخاب کنند، در حالی که دختران اغلب روش‌های کمتر خشونت‌آمیز را که شانس بیشتری برای زنده ماندن دارد انتخاب می‌کنند، مانند مصرف بیش از حد دارو.

با این حال، شواهد اخیر نشان می دهد که شکاف جنسیتی ممکن است در میان نوجوانان در حال کاهش باشد، به طوری که دختران نوجوان نسبت به گذشته نرخ بیشتری از مرگ ناشی از خودکشی را تجربه می‌کنند. به نظر می رسد که این افزایش در نرخ خودکشی در میان دختران با تغییر به سمت وسایل کشنده تر در تلاش برای خودکشی همراه باشد، اگرچه دلایل دقیق این تغییر ناشناخته باقی مانده است. تاکید بر این نکته ضروری است که صرف نظر از جنسیت، هرگونه افکار یا تهدید خودکشی باید جدی گرفته شود و به سرعت به آن پاسخ داده شود.

شناخت علائم هشدار دهنده

شناخت علائم هشدار دهنده افکار خودکشی برای والدین، مربیان و سایر افراد درگیر در زندگی کودکان و نوجوانان بسیار مهم است. برخی از علائم هشدار دهنده رایج عبارتند از:

  • ابراز افکار خودکشی، مرگ یا آسیب رساندن به خود
  • احساس مداوم ناامیدی، غمگینی یا بی ارزشی
  • کناره‌گیری از فعالیت های اجتماعی، دوستان یا خانواده
  • تغییرات ناگهانی در رفتار، مانند تحریک پذیری یا پرخاشگری
  • کاهش عملکرد تحصیلی یا از دست دادن علاقه به فعالیت هایی که قبلاً از آنها لذت می برده‌اند
  • بخشیدن اموال یا انجام چیزهایی که برای او عزیز بوده‌است
  • درگیر شدن در رفتارهای پرخطر یا سوء مصرف مواد

مهم است که به یاد داشته باشید که این علائم ممکن است در بین افراد متفاوت باشد و همه افرادی که افکار خودکشی را تجربه می کنند، همه این علائم هشدار دهنده را نشان نمی دهند. با این حال، اگر هر یک از این علائم مشاهده شد، بسیار مهم است که آنها را جدی بگیرید و فوراً از متخصص کمک بگیرید.

دریافت کمک برای یک کودک یا نوجوان

اگر مشکوک هستید که کودک یا نوجوانی در معرض خطر خودکشی است، ضروری است که برای اطمینان از امنیت و رفاه آنها فوراً اقدام کنید. در اینجا چند مرحله وجود دارد که باید در نظر بگیرید:

  • آرام باشید و با همدلی و درک حساسیت موقعیت اقدام کنید.
  • گفتگوی باز و بدون قضاوت را با کودک آغاز کنید، ابراز نگرانی کنید و فضای امنی را برای او فراهم کنید تا احساسات خود را به اشتراک بگذارد.
  • با دقت گوش دهید و احساسات آنها را بدون نادیده گرفتن یا به حداقل رساندن آنها تأیید کنید.
  • اگر امنیت کودک در خطر است از دادن وعده و وعید درخصوص محرمانه بودن صحبت‌هایتان خودداری کنید. کمک گرفتن از متخصصانی که می توانند کمک و پشتیبانی مناسب را ارائه دهند بسیار مهم است.
  • با یک متخصص سلامت روان، مانند یک درمانگر یا روانپزشک، که در کار با کودکان و نوجوانان تخصص دارد، تماس بگیرید.
  • در صورت وجود خطر فوری، از تماس با اورژانس یا بردن کودک به نزدیکترین اورژانس دریغ نکنید.
  • برای اطمینان از شبکه ای جامع از مراقبت و حمایت، با افراد مورد اعتماد در سیستم حمایت از کودک، مانند معلمان، مشاوران مدرسه یا اعضای خانواده تماس بگیرید.

چگونه والدین می توانند با خودکشی نوجوان کنار بیایند

کشف اینکه یک کودک افکار خودکشی را تجربه می کند می تواند برای والدین یک تجربه طاقت فرسا و ناراحت کننده باشد. بسیار مهم است که والدین سلامت خود را در این مواقع جدی بگیرند. هرچند در این زمان معمولا برای والدین سخت است که به دنبال حمایت برای خود باشند. در اینجا چند استراتژی وجود دارد که والدین می توانند برای مقابله با این وضعیت به کار گیرند:

  • اطلاعات خود را در مورد خودکشی، سلامت روان و منابع موجود بالا ببرید. درک موضوع می تواند به کاهش ترس و احساس ناتوانی والدین کمک کند.
  • از متخصصان بهداشت روانی که در کار با خانواده های در بحران تخصص دارند، کمک بگیرید.
  • با گروه ها یا سازمان‌هایی که به والدین کودکان در معرض خطر خودکشی کمک می کنند، تماس بگیرید.
  • فعالیت‌های خودمراقبتی را انجام دهید که بهزیستی جسمی و عاطفی را افزایش می‌دهند، مانند ورزش کردن، استراحت کافی و شرکت در فعالیت‌هایی که باعث شادی و آرامش می‌شوند.
  • با سایر اعضای خانواده و دوستان ارتباط برقرار کنید، نگرانی های خود را در میان بگذارید و از آنها حمایت کنید.
  • ارتباط را با فرزندتان حفظ کنید و به او اجازه دهید تا بداند که در طول سفر به سمت بهبودی مورد محبت، ارزش و حمایت هستند.

به یاد داشته باشید، خطر خودکشی یک موضوع جدی است که نیاز به توجه فوری و مداخله حرفه ای دارد. با شناخت علائم هشداردهنده، درک عواملی که در ایجاد افکار خودکشی نقش دارند و کمک گرفتن سریع، والدین می توانند حمایت لازم را انجام دهند و به طور بالقوه جان فرزند خود را نجات دهند. ایجاد محیطی از ارتباطات باز، همدلی و تفاهم برای ارتقای سلامت روان و رفاه در میان کودکان و نوجوانان بسیار مهم است. بیایید به عنوان یک جامعه گرد هم بیاییم تا سکوت پیرامون خودکشی را بشکنیم و اطمینان حاصل کنیم که فرزندانمان مراقبت و حمایتی را که برای پیشرفت نیاز دارند دریافت می کنند.

 

بازگشت به لیست

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.